ການຂະຫຍາຍການດໍາເນີນງານຈາກປະເທດຍີ່ປຸ່ນເຂົ້າສູ່ຕະຫຼາດຫວຽດນາມຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການແປເອກະສານຈາກພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາຫວຽດນາມທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງທີ່ຮັກສາທັງຄວາມໝາຍແລະການຈັດວາງ.
ວິສາຫະກິດມັກຈະປະສົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກດ້ານວິຊາການໃນການປ່ຽນບົດລາຍງານທີ່ສັບສົນຂອງຍີ່ປຸ່ນໃຫ້ເປັນເອກະສານຫວຽດນາມທີ່ອ່ານໄດ້ໂດຍບໍ່ສູນເສຍຄວາມສົມบูรณ์ຂອງໂຄງສ້າງ.
ການແປພາສາທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນຫຼາຍກວ່າການປ່ຽນຄໍາສັບ; ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບການຮັກສາສາຍຕາຂອງເອກະສານທີ່ຜູ້ຊ່ຽວຊານຄາດຫວັງໃນສະພາບແວດລ້ອມຂອງອົງກອນ.
ເປັນຫຍັງເອກະສານຈຶ່ງມັກຈະແຕກເມື່ອແປຈາກພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາຫວຽດນາມ
ເຫດຜົນຫຼັກທີ່ເອກະສານແຕກໃນລະຫວ່າງຂະບວນການແປພາສາແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງພື້ນຖານໃນວິທີການສ້າງ ແລະສະແດງຂໍ້ຄວາມພາສາຍີ່ປຸ່ນ ແລະ ຫວຽດນາມ.
ຕົວອັກສອນຍີ່ປຸ່ນ, ລວມທັງ Kanji, Hiragana, ແລະ Katakana, ຄອບຄອງພື້ນທີ່ສີ່ຫຼ່ຽມທີ່ແນ່ນອນ, ເຊິ່ງສ້າງຈັງຫວະການເບິ່ງເຫັນທີ່ສາມາດຄາດເດົາໄດ້ໃນການຈັດວາງ.
ເມື່ອຕົວອັກສອນເຫຼົ່ານີ້ຖືກປ່ຽນເປັນພາສາຫວຽດນາມ, ເຊິ່ງໃຊ້ຕົວອັກສອນທີ່ອີງໃສ່ພາສາລາຕິນທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍເສີມຫຼາຍ, ຄວາມຍາວຂອງປະໂຄກມັກຈະຂະຫຍາຍອອກຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ປະໂຫຍກພາສາຫວຽດນາມມັກຈະຍາວກວ່າປະໂຫຍກພາສາຍີ່ປຸ່ນ 20% ຫາ 30% ເພາະວ່າພວກເຂົາຕ້ອງການພື້ນທີ່ຫຼາຍຂຶ້ນເພື່ອສະແດງຄວາມແຕກຕ່າງທາງໄວຍາກອນດຽວກັນ.
ຊອບແວຣ໌ແປພາສາມາດຕະຖານມັກຈະລົ້ມເຫລວໃນການພິຈາລະນາການຂະຫຍາຍຕົວນີ້, ເຊິ່ງນໍາໄປສູ່ຂໍ້ຄວາມທີ່ລົ້ນອອກຈາກພາຊະນະເດີມຫຼືທັບຊ້ອນກັບອົງປະກອບອື່ນໆ.
ການຂາດຄວາມຮັບຮູ້ທາງດ້ານພື້ນທີ່ນີ້ແມ່ນສາເຫດຫຼັກຂອງການຈັດວາງທີ່ແຕກຫັກໃນ PDF, ເອກະສານ Word, ແລະການນໍາສະເໜີ PowerPoint ທີ່ໃຊ້ໃນທຸລະກິດສາກົນ.
ນອກຈາກນັ້ນ, ຂໍ້ຄວາມພາສາຍີ່ປຸ່ນມັກຈະໃຊ້ການຂຽນໃນແນວຕັ້ງ ຫຼືການວາງທິດທາງທີ່ປະສົມທີ່ພົບເຫັນບໍ່ເລື້ອຍໃນເອກະສານຫວຽດນາມ.
ເມື່ອເຄື່ອງມືແປພາສາພະຍາຍາມບັງຄັບຂໍ້ຄວາມຫວຽດນາມເຂົ້າໄປໃນພື້ນທີ່ທີ່ອອກແບບມາສໍາລັບຕົວອັກສອນຍີ່ປຸ່ນໃນແນວຕັ້ງ, ຜົນໄດ້ຮັບມັກຈະບໍ່ສາມາດອ່ານໄດ້.
ການຮັກສາຮູບລັກສະນະແບບມືອາຊີບຂອງເອກະສານຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີເຄື່ອງມືຈັດວາງທີ່ຊັບຊ້ອນທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມແຕກຕ່າງຂອງທິດທາງແລະໂຄງສ້າງເຫຼົ່ານີ້ໃນລະດັບເລິກ.
ບັນຫາການເຂົ້າລະຫັດ (Encoding issues) ກໍ່ມີບົດບາດສໍາຄັນໃນການທໍາລາຍເອກະສານໃນລະຫວ່າງການແປພາສາຈາກພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາຫວຽດນາມ.
ເອກະສານຍີ່ປຸ່ນເກົ່າອາດໃຊ້ລະບົບການເຂົ້າລະຫັດ Shift-JIS ຫຼືລະບົບເກົ່າອື່ນໆທີ່ບໍ່ໄດ້ຈັບຄູ່ກັບມາດຕະຖານ Unicode ທີ່ໃຊ້ສໍາລັບເຄື່ອງໝາຍເສີມຂອງຫວຽດນາມ.
ຖ້າບໍ່ມີການຈັດການຊຸດຕົວອັກສອນທີ່ເໝາະສົມ, ໄຟລ໌ຜົນໄດ້ຮັບອາດສະແດງ “mojibake” ຫຼືຂໍ້ຄວາມທີ່ບໍ່ເປັນລະບຽບ, ເຮັດໃຫ້ເອກະສານທັງໝົດບໍ່ມີປະໂຫຍດສໍາລັບການສື່ສານແບບມືອາຊີບ.
ລາຍການບັນຫາທົ່ວໄປໃນການແປເອກະສານຈາກພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາຫວຽດນາມ
ຄວາມເສຍຫາຍຂອງຕົວອັກສອນ ແລະຕົວອັກສອນທີ່ຂາດຫາຍ
ໜຶ່ງໃນບັນຫາທີ່ພົບເຫັນທີ່ສຸດແມ່ນຄວາມເສຍຫາຍຂອງຕົວອັກສອນ, ເມື່ອລະບົບເປົ້າໝາຍບໍ່ມີຕົວອັກສອນທີ່ຮອງຮັບທັງຕົວອັກສອນຍີ່ປຸ່ນແລະຫວຽດນາມ.
ພາສາຫວຽດນາມຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຕົວອັກສອນລາຕິນສະເພາະທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍຫຼາຍອັນ, ເຊິ່ງຕົວອັກສອນຍີ່ປຸ່ນມາດຕະຖານຈໍານວນຫຼາຍບໍ່ມີ.
ນີ້ມັກຈະສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດ “ກ່ອງໂຕຟູ” ຫຼືຮູບສີ່ຫຼ່ຽມຫວ່າງເປົ່າປາກົດຂຶ້ນກາງປະໂຫຍກ, ເຊິ່ງບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບສໍາລັບເອກະສານລະດັບວິສາຫະກິດ.
ຕາຕະລາງບໍ່ສອດຄ່ອງແລະຂໍ້ຄວາມລົ້ນຫ້ອງ
ຕາຕະລາງແມ່ນກະດູກສັນຫຼັງຂອງເອກະສານວິຊາການແລະການເງິນ, ແຕ່ພວກມັນເປັນສິ່ງທໍາອິດທີ່ແຕກໃນລະຫວ່າງການແປພາສາຈາກພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາຫວຽດນາມ.
ເນື່ອງຈາກຂໍ້ຄວາມພາສາຍີ່ປຸ່ນມີຂະໜາດກະທັດຮັດ, ຫ້ອງຕາຕະລາງມັກຈະຖືກວັດແທກແຄບຫຼາຍ, ບໍ່ເຫຼືອພື້ນທີ່ສໍາລັບການແປພາສາຫວຽດນາມທີ່ຍາວກວ່າ.
ເມື່ອຂໍ້ຄວາມຂະຫຍາຍອອກ, ມັນຈະເຊື່ອງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຂອບຫ້ອງຫຼືບັງຄັບໃຫ້ຕາຕະລາງຍືດອອກນອກຂອບເຂດໜ້າ, ເຮັດໃຫ້ຮູບລັກສະນະແບບມືອາຊີບຂອງເອກະສານເສຍຫາຍ.
ການຍົກຍ້າຍຮູບພາບແລະຂໍ້ຜິດພາດຂອງຄໍາບັນຍາຍ
ຮູບພາບໃນເອກະສານຍີ່ປຸ່ນມັກຈະຖືກຫໍ່ດ້ວຍຂໍ້ຄວາມຢ່າງແໜ້ນໜາເພື່ອເພີ່ມການນໍາໃຊ້ໜ້າ, ຮູບແບບທີ່ຍາກທີ່ຈະເຮັດຊ້ຳໂດຍອັດຕະໂນມັດ.
ເມື່ອຂໍ້ຄວາມຫວຽດນາມທີ່ແປແລ້ວຂະຫຍາຍອອກ, ມັນສາມາດຍູ້ຮູບພາບໄປໜ້າຕໍ່ໄປຫຼືເຮັດໃຫ້ພວກມັນລອຍຢູ່ເທິງຂໍ້ມູນສໍາຄັນ.
ຄໍາບັນຍາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຮູບພາບເຫຼົ່ານີ້ກໍ່ມັກຈະແຕກ, ມັກຈະແຍກອອກຈາກຮູບພາບທີ່ພວກເຂົາຄວນຈະອະທິບາຍ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຜູ້ອ່ານສັບສົນ.
ບັນຫາການໃສ່ເລກໜ້າແລະຫົວຂໍ້
ບັນຫາການໃສ່ເລກໜ້າເກີດຂຶ້ນເມື່ອຈໍານວນໜ້າທັງ ໝົດຂອງເອກະສານເພີ່ມຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການຂະຫຍາຍຂໍ້ຄວາມໃນລະຫວ່າງຂະບວນການແປພາສາ.
ບົດລາຍງານພາສາຍີ່ປຸ່ນ 10 ໜ້າອາດກາຍເປັນເອກະສານຫວຽດນາມ 13 ໜ້າໄດ້ງ່າຍ, ເຊິ່ງທໍາລາຍການອ້າງອິງຂ້າມແລະການເຊື່ອມຕໍ່ສາລະບານ.
ຫົວຂໍ້ແລະທ້າຍເອກະສານມັກຈະມີຂົງເຂດທີ່ມີຄວາມກວ້າງຄົງທີ່ທີ່ບໍ່ສາມາດຮອງຮັບຊື່ພະແນກຫຼືຫົວຂໍ້ຫວຽດນາມຍາວໆໄດ້, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດການຕັດຂໍ້ຄວາມທີ່ບໍ່ໜ້າເບິ່ງຢູ່ດ້ານເທິງຂອງທຸກໆໜ້າ.
Doctranslate ແກ້ໄຂບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຖາວອນແນວໃດ
ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາການຈັດວາງທີ່ສັບສົນເຫຼົ່ານີ້ໃນລະຫວ່າງການແປເອກະສານຈາກພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາຫວຽດນາມ, ບໍລິສັດທົ່ວໂລກຈໍານວນຫຼາຍອີງໃສ່ <a href=
Tinggalkan komentar