ອົງກອນວິສາຫະກິດມັກຈະພົບກັບອຸປະສັກທາງດ້ານເຕັກນິກທີ່ສໍາຄັນໃນເວລາທີ່ເຮັດໃຫ້ການແປເອກະສານພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາອັງກິດເປັນແບບອັດຕະໂນມັດ.
ຄວາມແຕກຕ່າງທາງສະຖາປັດຕະຍະກໍາພື້ນຖານລະຫວ່າງຊຸດຕົວອັກສອນຫຼາຍໄບຂອງຍີ່ປຸ່ນແລະຕົວໜັງສືພາສາລາຕິນຂອງອັງກິດມັກຈະນໍາໄປສູ່ຄວາມລົ้มເຫຼວຂອງການຈັດຮູບແບບເອກະສານຢ່າງຮ້າຍແຮງ.
ເມື່ອໃຊ້ Japanese Document Translation API ທຳມະດາ, ໄຟລ໌ທີ່ໄດ້ຮັບອາດຈະປະສົບກັບການຈັດວາງທີ່ເສຍຫາຍ ແລະ ຕົວອັກສອນທີ່ບໍ່ສາມາດອ່ານໄດ້ເຊິ່ງຕ້ອງການການແກ້ໄຂດ້ວຍຕົນເອງເປັນຊົ່ວໂມງ.
ເປັນຫຍັງໄຟລ໌ API ຈຶ່ງມັກຈະເສຍຫາຍເມື່ອແປຈາກພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາອັງກິດ
ການປ່ຽນຈາກພາສາຍີ່ປຸ່ນເປັນພາສາອັງກິດບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການປ່ຽນແປງທາງພາສາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ເປັນການຫັນປ່ຽນໂຄງສ້າງຂອງຂໍ້ມູນພາຍໃນໄຟລ໌.
ຂໍ້ຄວາມພາສາຍີ່ປຸ່ນມີຄວາມກະທັດຮັດຫຼາຍກວ່າພາສາອັງກິດ, ມັກຈະຕ້ອງການພື້ນທີ່ທາງກາຍະພາບເພີ່ມຂຶ້ນ 30% ຫາ 50% ເມື່ອແປເປັນພາສາເປົ້າໝາຍ.
ການຂະຫຍາຍຕົວນີ້ເຮັດໃຫ້ກ່ອງຂໍ້ຄວາມລົ້ນ, ທັບຊ້ອນກັບຮູບພາບ ຫຼື ຍູ້ເນື້ອຫາອອກຈາກໜ້າທັງໝົດໃນຮູບແບບການຈັດວາງແບບຄົງທີ່ເຊັ່ນ PDF.
ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ເອກະສານພາສາຍີ່ປຸ່ນມັກຈະໃຊ້ການປະສົມຂອງຕົວອັກສອນເຕັມຄວາມກວ້າງ ແລະ ເຄິ່ງຄວາມກວ້າງ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການຄິດໄລ່ຕົວກໍານົດສໍາລັບເຄື່ອງມື API ມີຄວາມສັບສົນ.
ເຄື່ອງມືແປພາສາແບບດັ້ງເດີມລົ້ມເຫຼວໃນການຄິດໄລ່ກ່ອງຂອບເຂດໃໝ່ຂອງຂໍ້ຄວາມຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເຮັດໃຫ້ເກີດການທັບຊ້ອນທີ່ເປິເປື້ອນ ແລະ ການສູນເສຍຂໍ້ມູນທີ່ເຫັນໄດ້.
ຊ່ອງຫວ່າງທາງເຕັກນິກນີ້ເປັນເຫດຜົນຫຼັກທີ່ເຮັດໃຫ້ວິທີແກ້ໄຂລະດັບວິສາຫະກິດຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສໍາຄັນກັບການປະມວນຜົນທີ່ຮັບຮູ້ການຈັດວາງຫຼາຍກວ່າການປ່ຽນຂໍ້ຄວາມແບບງ່າຍໆ.
ບັນຫາການເຂົ້າລະຫັດຍັງມີບົດບາດສໍາຄັນໃນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງຂະບວນການເຮັດວຽກການແປເອກະສານອັດຕະໂນມັດ.
ຂໍ້ຄວາມພາສາຍີ່ປຸ່ນມັກຈະໃຊ້ Shift-JIS ຫຼື UTF-16, ແລະ ຖ້າ API ບໍ່ຈັດການການເຂົ້າລະຫັດເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ຜົນຜະລິດພາສາອັງກິດອາດຈະຖືກທໍາລາຍ.
ນັກພັດທະນາຕ້ອງນໍາໃຊ້ Japanese Document Translation API ທີ່ເຂົ້າໃຈຊັ້ນຂໍ້ມູນຂອງໄຟລ໌ຕົ້ນສະບັບເພື່ອຮັບປະກັນວ່າຕົວອັກສອນຖືກຖອດລະຫັດ ແລະ ເຂົ້າລະຫັດຄືນໂດຍບໍ່ສູນເສຍ.
<code class=
Để lại bình luận