ການແປເອກະສານຈາກລັດເຊຍເປັນຮິນດູ: ຄູ່ມືການຈັດວາງຂອງວິສາຫະກິດ

ການຂະຫຍາຍວິສາຫະກິດເຂົ້າສູ່ຕະຫຼາດອິນເດຍຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການແປເອກະສານຈາກລັດເຊຍເປັນຮິນດູທີ່ມີຄວາມຊື່ສັດສູງ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມຕໍ່ເນື່ອງຂອງການດໍາເນີນງານ.
ການປ່ຽນຈາກຕົວອັກສອນ Cyrillic ໄປເປັນຕົວອັກສອນ Devanagari ສ້າງສິ່ງທ້າທາຍທາງດ້ານວິຊາການທີ່ເປັນເອກະລັກສຳລັບເຄື່ອງຈັກການປະມວນຜົນເອກະສານມາດຕະຖານ.
ການປັບຕົວດ້ວຍຕົນເອງມັກຈະຊ້າເກີນໄປສຳລັບຄວາມຕ້ອງການຂອງວິສາຫະກິດຂະໜາດໃຫຍ່, ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການແກ້ໄຂບັນຫາອັດຕະໂນມັດທີ່ເຂັ້ມແຂງເພື່ອຄວາມສົມບູນຂອງເອກະສານ.

ເປັນຫຍັງເອກະສານຈຶ່ງມັກຈະເສຍຫາຍເມື່ອແປຈາກລັດເຊຍເປັນຮິນດູ

ເຫດຜົນຫຼັກສຳລັບເອກະສານທີ່ເສຍຫາຍໃນລະຫວ່າງການແປແມ່ນມາຈາກຄວາມແຕກຕ່າງອັນໃຫຍ່ຫຼວງລະຫວ່າງການວັດແທກຕົວອັກສອນ Cyrillic ແລະ Devanagari.
ຕົວອັກສອນລັດເຊຍໂດຍທົ່ວໄປມີຄວາມສູງແລະຄວາມກວ້າງທີ່ເປັນເອກະພາບ, ໃນຂະນະທີ່ຮິນດູມີຄຸນລັກສະນະຂອງ ligatures ທີ່ສັບສົນແລະເຄື່ອງໝາຍສະຫຼະທີ່ຂະຫຍາຍຂຶ້ນເໜືອແລະລຸ່ມເສັ້ນພື້ນຖານ.
ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ເຮັດໃຫ້ກ່ອງຂໍ້ຄວາມໃນຮູບແບບຕ່າງໆເຊັ່ນ PDF ຫຼື DOCX ເກີນຂອບເຂດ, ເຮັດໃຫ້ອົງປະກອບຂໍ້ຄວາມທັບຊ້ອນກັນ.

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ໂຄງສ້າງໄວຍະກອນຂອງລັດເຊຍໃຊ້ລະບົບກໍລະນີ (case system) ເຊິ່ງສາມາດນຳໄປສູ່ການປ່ຽນແປງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນຄວາມຍາວຂອງປະໂຄກເມື່ອປ່ຽນເປັນຮິນດູ.
ຮິນດູມັກຈະຕ້ອງການ postpositions ແລະ auxiliary verbs ທີ່ສາມາດຂະຫຍາຍຈຳນວນຕົວອັກສອນໄດ້ເຖິງ 30% ເມື່ອທຽບກັບຂໍ້ຄວາມຕົ້ນສະບັບພາສາລັດເຊຍ.
ເມື່ອການຈັດວາງເອກະສານຖືກກຳນົດໄວ້, ການຂະຫຍາຍນີ້ຈະດັນຂໍ້ຄວາມເຂົ້າໄປໃນຂອບຫຼືບັງຄັບໃຫ້ມັນເຂົ້າໄປໃນໜ້າຕໍ່ໄປໂດຍບໍ່ຄາດຄິດ.

ມາດຕະຖານການເຂົ້າລະຫັດຍັງມີບົດບາດສຳຄັນໃນຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງໂຄງສ້າງໃນລະຫວ່າງຂະບວນການປ່ຽນລະຫວ່າງສອງພາສານີ້.
ລະບົບເກົ່າແກ່ມັກຈະມີບັນຫາກັບການຈັບຄູ່ Unicode UTF-8 ສຳລັບຕົວອັກສອນຮິນດູ, ເຮັດໃຫ້ເກີດກ່ອງ ‘tofu’ ຫຼື glyphs ທີ່ເສຍຫາຍໃນຜົນລັບສຸດທ້າຍ.
ໂຄງສ້າງເອກະສານທີ່ທັນສະໄໝຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຈັບຄູ່ການແກ້ໄຂທີ່ຊັດເຈນເພື່ອຮັບປະກັນວ່າທຸກຄຳທີ່ແປແລ້ວຍັງຄົງຢູ່ໃນກ່ອງສາຍຕາທີ່ກຳນົດໄວ້.

ຄວາມສັບສົນຂອງຮູບຊົງຂອງຕົວອັກສອນ

ຕົວອັກສອນ Devanagari ໃຊ້ເສັ້ນແນວນອນທີ່ເອີ້ນວ່າ Shirorekha, ເຊິ່ງເຊື່ອມຕໍ່ຕົວອັກສອນຢູ່ດ້ານເທິງ, ຕ່າງຈາກກຸ່ມຕົວອັກສອນແຍກຕ່າງຫາກຂອງ Cyrillic.
ຄວາມແຕກຕ່າງທາງໂຄງສ້າງນີ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ວິທີທີ່ເຄື່ອງມືສະແດງຜົນຄຳນວນໄລຍະຫ່າງຂອງແນວຕັ້ງແລະການຕິດຕາມແນວນອນພາຍໃນວັກ.
ຖ້າຊອບແວຣ໌ບໍ່ຄຳນຶງເຖິງຄຸນສົມບັດສະເພາະຂອງຕົວອັກສອນເຫຼົ່ານີ້, ເອກະສານທີ່ແປແລ້ວຈະເບິ່ງແອອັດແລະອ່ານບໍ່ໄດ້ສຳລັບຜູ້ເວົ້າພາສາຮິນດູພື້ນເມືອງ.

ບັນຫາທົ່ວໄປໃນການແປເອກະສານຈາກລັດເຊຍເປັນຮິນດູ

ໜຶ່ງໃນບັນຫາທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດທີ່ວິສາຫະກິດປະສົບແມ່ນຄວາມເສຍຫາຍຂອງຕົວອັກສອນ, ເຊິ່ງລະບົບລົ້ມເຫຼວໃນການຊອກຫາຕົວອັກສອນຮິນດູທີ່ກົງກັນ.
ເມື່ອເອກະສານລັດເຊຍໃຊ້ຕົວອັກສອນ serif ສະເພາະ, ເຄື່ອງຈັກແປອາດຈະຕັ້ງຄ່າເປັນຕົວອັກສອນຮິນດູ sans-serif ທົ່ວໄປທີ່ຂາດ glyphs ທີ່ຈຳເປັນ.
ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດການຂາດຫາຍຂອງຕົວອັກສອນຫຼື ligatures ທີ່ເສຍຫາຍເຊິ່ງສາມາດປ່ຽນຄວາມໝາຍຂອງເອກະສານດ້ານວິຊາການຫຼືກົດໝາຍໄດ້ຢ່າງສົມບູນ.

ການຈັດລຽງຕາຕະລາງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງເປັນອີກຈຸດລົ້ມເຫຼວທີ່ສຳຄັນທີ່ສ້າງບັນຫາໃນຂະບວນການແປເອກະສານຂອງວິສາຫະກິດທີ່ມີປະລິມານສູງ.
ເນື່ອງຈາກຂໍ້ຄວາມຮິນດູໃຊ້ພື້ນທີ່ແນວຕັ້ງຫຼາຍຂຶ້ນເນື່ອງຈາກການຫຼຸດລົງແລະການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງມັນ, ແຖວຕາຕະລາງມັກຈະຂະຫຍາຍເກີນຂອບເຂດເດີມ.
ການຂະຫຍາຍນີ້ສາມາດດັນແຖວຂ້າມການແຍກໜ້າ, ແຍກຫົວຂໍ້ອອກຈາກຂໍ້ມູນແລະເຮັດໃຫ້ການລາຍງານການເງິນຫຼືສະເພາະທາງວິຊາການບໍ່ສາມາດຕິດຕາມໄດ້.

ການຍົກຍ້າຍຮູບພາບເກີດຂຶ້ນເມື່ອການຂະຫຍາຍຂໍ້ຄວາມອ້ອມຮູບພາບທີ່ຖືກຍຶດໄວ້ບັງຄັບໃຫ້ຮູບພາບເຄື່ອນທີ່ໄປຍັງຕຳແໜ່ງທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ.
ໃນຄູ່ມືດ້ານວິຊາການທີ່ສັບສົນ, ແຜນວາດທີ່ຕົ້ນສະບັບຢູ່ຂ້າງຄຳອະທິບາຍພາລັດເຊຍອາດຈະສິ້ນສຸດລົງສາມໜ້າຢູ່ໄກໃນສະບັບຮິນດູ.
ການແຕກຂອງບໍລິບົດສາຍຕານີ້ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຜົນປະໂຫຍດຂອງເອກະສານສຳລັບຜູ້ໃຊ້ສຸດທ້າຍແລະເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຕໍ່ຄວາມຜິດພາດໃນການດໍາເນີນງານ.

ການແຍກໜ້າແລະການລົບກວນການໄຫຼ

ເລກໜ້າແລະສາລະບານມັກຈະເສຍຫາຍເພາະວ່າຈຳນວນໜ້າຂອງເອກະສານຮິນດູແຕກຕ່າງຈາກເອກະສານລັດເຊຍຕົ້ນສະບັບ.
ເອກະສານລະດັບວິສາຫະກິດທີ່ມີ 50 ໜ້າໃນລັດເຊຍອາດຈະຂະຫຍາຍເປັນ 65 ໜ້າເມື່ອແປເປັນຮິນດູ.
ໂດຍບໍ່ມີເຄື່ອງມືການແຍກໜ້າອັດສະລິຍະ, ການອ້າງອີງພາຍໃນແລະດັດຊະນີຈະກາຍເປັນລິ້ງທີ່ເສຍຫາຍທີ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຊົ່ວໂມງຂອງການແກ້ໄຂດ້ວຍຕົນເອງໂດຍທີມງານອອກແບບ.

Doctranslate ແກ້ໄຂບັນຫາເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຖາວອນແນວໃດ

ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຂະບວນການເຮັດວຽກການແປພາສາຂອງທ່ານງ່າຍຂຶ້ນ, ທ່ານສາມາດໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກແພລັດຟອມ <a href=