ການຂະຫຍາຍການດໍາເນີນງານທົ່ວໂລກຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຍຸດທະສາດທີ່ບໍ່ມີຮອຍຕໍ່ສໍາລັບການປັບຕົວເຂົ້າກັບເນື້ອຫາມັນຕິມີເດຍໃນທົ່ວພູມສາດພາສາທີ່ຫຼາກຫຼາຍ.
ສໍາລັບວິສາຫະກິດທີ່ທັນສະໄໝ, ການແປວິດີໂອຈາກຮິນດິເປັນຍີ່ປຸ່ນໄດ້ກາຍເປັນຄວາມຕ້ອງການທີ່ສໍາຄັນເພື່ອເຊື່ອມຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງຕະຫຼາດອິນເດຍ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນ.
ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຄູ່ພາສານີ້ສະເພາະນຳສະເໜີອຸປະສັກທາງດ້ານເຕັກນິກທີ່ເປັນເອກະລັກເຊິ່ງສາມາດເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຄຸນນະພາບການສື່ສານຂອງອົງກອນ.
ເປັນຫຍັງການແປວິດີໂອຮິນດິເປັນຍີ່ປຸ່ນຈຶ່ງມັກຈະລົ້ມເຫລວ
ສະຖາປັດຕະຍະກໍາທາງດ້ານເຕັກນິກຂອງການແປວິດີໂອແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບຫຼາຍກວ່າພຽງແຕ່ການແປຂໍ້ຄວາມຈາກພາສາໜຶ່ງໄປຫາອີກພາສາໜຶ່ງ.
ເມື່ອປະຕິບັດການແປວິດີໂອຮິນດິເປັນຍີ່ປຸ່ນ, ນັກພັດທະນາມັກຈະພົບກັບຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງໂຄງສ້າງເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງພື້ນຖານໃນຮູບແບບຂອງຕົວອັກສອນ.
ພາສາຮິນດິໃຊ້ຕົວອັກສອນ Devanagari, ເຊິ່ງປະຕິບັດຕາມການຈັດຕໍາແໜ່ງໃນແນວນອນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ລະບົບເຄື່ອງໝາຍສະຫຼະເມື່ອທຽບໃສ່ກັບຕົວອັກສອນພາສາຍີ່ປຸ່ນ.
ລະບົບການຂຽນພາສາຍີ່ປຸ່ນ, ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍ Kanji, Hiragana, ແລະ Katakana, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການເຂົ້າລະຫັດຕົວອັກສອນສະເພາະເພື່ອສະແດງຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນຮູບແບບວິດີໂອ.
ຖ້າເຄື່ອງມືປະມວນຜົນວິດີໂອພື້ນຖານບໍ່ຮອງຮັບການປົກກະຕິຂອງ Unicode ຢ່າງເຕັມທີ່, ຕົວອັກສອນອາດຈະປາກົດເປັນກ່ອງທີ່ເສຍຫາຍ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມທີ່ສັບສົນ.
ຄວາມລົ້ມເຫຼວນີ້ມັກຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ຊັ້ນການສະແດງຜົນບ່ອນທີ່ສາຍຂໍ້ຄວາມຖືກລວມເຂົ້າກັບພາຊະນະວິດີໂອ.
ນອກຈາກນັ້ນ, ໂຄງສ້າງໄວຍากรณ์ຂອງພາສາຮິນດິມັກຈະນໍາໄປສູ່ໄລຍະປະໂຍກທີ່ຍາວຂຶ້ນເມື່ອທຽບກັບຄວາມກະທັດຮັດຂອງ Kanji ຍີ່ປຸ່ນ.
ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຫາ “ການຂະຫຍາຍຕົວໜັງສື” ຫຼື “ການຫົດຕົວ” ເຊິ່ງທໍາລາຍການຈັບເວລາຂອງສາຍຂໍ້ຄວາມ.
ຖ້າບໍ່ມີເຄື່ອງມືພິເສດ, ຂໍ້ຄວາມພາສາຍີ່ປຸ່ນທີ່ແປແລ້ວອາດຈະຫາຍໄປໄວເກີນໄປ ຫຼື ຄົງຢູ່ດົນນານຫຼັງຈາກຜູ້ເວົ້າໄດ້ສະແດງຄວາມຄິດເຫັນຂອງຕົນຈົບແລ້ວ.
ຄວາມສັບສົນຂອງການເຂົ້າລະຫັດຕົວອັກສອນ
ການເຂົ້າລະຫັດຕົວອັກສອນຍັງຄົງເປັນໜຶ່ງໃນຈຸດທີ່ລົ້ມເຫຼວທົ່ວໄປທີ່ສຸດສໍາລັບການເຮັດວຽກອັດຕະໂນມັດການແປໃນສະພາບແວດລ້ອມຂອງອົງກອນ.
ລະບົບແບບເກົ່າສ່ວນໃຫຍ່ມັກຈະຕັ້ງຄ່າເລີ່ມຕົ້ນເປັນມາດຕະຖານການເຂົ້າລະຫັດແບບຕາເວັນຕົກທີ່ຂາດສັນຍາລັກທີ່ຈໍາເປັນສໍາລັບ Devanagari ຫຼື ຫ້ອງສະຫມຸດ Kanji ທີ່ກວ້າງຂວາງ.
ເມື່ອລະບົບເຫຼົ່ານີ້ພະຍາຍາມປະມວນຜົນການແປວິດີໂອຮິນດິເປັນຍີ່ປຸ່ນ, metadata ມັກຈະເສຍຫາຍໃນລະຫວ່າງຂັ້ນຕອນການສົ່ງອອກ.
ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງຂໍ້ຜິດພາດເຫຼົ່ານີ້, ມັນຈໍາເປັນຕ້ອງນໍາໃຊ້ທໍ່ສົ່ງການແປທີ່ກໍານົດການເຂົ້າລະຫັດ UTF-8 ຫຼື UTF-16 ຕະຫຼອດວົງຈອນຊີວິດທັງໝົດ.
ພາຊະນະທີ່ທັນສະໄໝເຊັ່ນ MKV ຫຼື MP4 ຮຽກຮ້ອງຂໍ້ມູນສ່ວນຫົວທີ່ແນ່ນອນເພື່ອສະແດງຕົວອັກສອນພາສາຍີ່ປຸ່ນໂດຍບໍ່ມີຮູບພາບທີ່ຜິດປົກກະຕິ.
ເຄື່ອງມືລະດັບອົງກອນແກ້ໄຂບັນຫານີ້ໂດຍການກວດສອບຊຸດຕົວອັກສອນລ່ວງໜ້າກ່ອນທີ່ຈະເກີດການລວມວິດີໂອສຸດທ້າຍ.
ລາຍການບັນຫາທົ່ວໄປໃນການແປວິດີໂອຮິນດິເປັນຍີ່ປຸ່ນ
ໜຶ່ງໃນບັນຫາຫຼັກທີ່ທີມງານສື່ມວນຊົນພົບເຫັນແມ່ນຄວາມເສຍຫາຍຂອງຕົວອັກສອນໃນລະຫວ່າງການເຂົ້າລະຫັດແບບຮາດຂອງຊັບຕິຕິ້ນ.
ເມື່ອຂໍ້ຄວາມຮິນດິຖືກປ່ຽນ, ລະບົບອາດຈະລົ້ມເຫລວໃນການຊອກຫາຕົວອັກສອນພາສາຍີ່ປຸ່ນທີ່ກົງກັນທີ່ຮອງຮັບຄວາມໜາແໜ້ນຂອງເສັ້ນທີ່ຕ້ອງການ.
ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ຊັບຕິຕິ້ນທີ່ບໍ່ສາມາດອ່ານໄດ້ເຊິ່ງຫຼຸດຜ່ອນຄຸນນະພາບແບບມືອາຊີບຂອງວິດີໂອອົງກອນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ການຈັດຕໍາແໜ່ງຕາຕະລາງ ແລະ ການຍ້າຍກຣາຟິກຍັງເປັນບັນຫາທົ່ວໄປເມື່ອວິດີໂອມີການນໍາສະເໜີ ຫຼື ອິນໂຟກຣາຟິກທີ່ຝັງຢູ່.
ຖ້າວິດີໂອມີຂໍ້ຄວາມຮິນດິພາຍໃນໄດແອັກແກຣມ, ການແປພາສາຍີ່ປຸ່ນອາດຈະລົ້ນຂອບເຂດການອອກແບບເດີມ.
ການແຕກຂອງຮູບແບບນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການແຊກແຊງດ້ວຍຕົນເອງ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຂະບວນການປັບຕົວຊ້າລົງ ແລະ ເພີ່ມຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການດໍາເນີນງານ.
ບັນຫາການແບ່ງໜ້າ ແລະ ການແຍກແຖວເກີດຂຶ້ນເມື່ອເຄື່ອງມືແປບໍ່ເຂົ້າໃຈຂອບເຂດຄວາມໝາຍຂອງປະໂຍກພາສາຍີ່ປຸ່ນ.
ຕ່າງຈາກພາສາຮິນດິ, ເຊິ່ງໃຊ້ຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງຄຳສັບ, ຂໍ້ຄວາມພາສາຍີ່ປຸ່ນມັກຈະຖືກຂຽນໂດຍບໍ່ມີຊ່ອງຫວ່າງ, ເຮັດໃຫ້ອັນດັບຂອງສູດການຄິດໄລ່ການຫໍ່ແຖວແບບພື້ນຖານສັບສົນ.
ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ຊັບຕິຕິ້ນທີ່ຖືກຕັດອອກຢູ່ຂອບຂອງໜ້າຈໍ ຫຼື ສະແດງໃນຮູບແບບຊັ້ນຕາມລວງຕັ້ງທີ່ບໍ່ເປັນທຳມະຊາດ.
ການຂາດການຊິງຄ໌ສຽງ-ພາບ
ການຂາດການຊິງຄ໌ແມ່ນຄວາມລົ້ມເຫຼວທີ່ສໍາຄັນທີ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອໄລຍະເວລາສຽງທີ່ແປແລ້ວບໍ່ກົງກັບຈັງຫວະຂອງຜູ້ເວົ້າພາສາຮິນດິເດີມ.
ການເວົ້າພາສາຍີ່ປຸ່ນມັກຈະຕ້ອງການພยางຄ໌ໜ້ອຍກວ່າເພື່ອຖ່າຍທອດຄວາມໝາຍດຽວກັນກັບປະໂຍກຮິນດິທີ່ມີລາຍລະອຽດ.
ສິ່ງນີ້ສ້າງ “ຊ່ອງຫວ່າງທີ່ບໍ່ມີສຽງ” ໃນວິດີໂອ, ບ່ອນທີ່ການກະທໍາທາງສາຍຕາດໍາເນີນຕໍ່ໄປແຕ່ສຽງໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.
ວິສາຫະກິດສາມາດຫຼຸດຜ່ອນເວລາໃນການປ່ຽນແປງໄດ້ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໂດຍການໃຊ້ເຄື່ອງມືທີ່ສາມາດ <a href=
Để lại bình luận