ການເຊື່ອມໂຍງຂະບວນການເຮັດວຽກແບບອັດຕະໂນມັດທີ່ມີປະລິມານສູງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງກ່ຽວກັບຄວາມແຕກຕ່າງທາງພາສາ, ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງໃນເວລາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແປ API ຈາກໄທເປັນຍີ່ປຸ່ນ.
ລະບົບວິສາຫະກິດມັກຈະມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຮັກສາຄວາມສົມບູນທາງສາຍຕາຂອງເອກະສານໃນເວລາທີ່ປ່ຽນລະຫວ່າງສອງຕົວອັກສອນທີ່ແຕກຕ່າງກັນເຫຼົ່ານີ້.
ພາສາໄທ ແລະ ຍີ່ປຸ່ນຕ່າງກໍນຳສະເໜີຄວາມທ້າທາຍດ້ານການພິມທີ່ເປັນເອກະລັກເຊິ່ງສາມາດທຳລາຍເຄື່ອງຈັກຈັດວາງມາດຕະຖານໄດ້ງ່າຍ.
ບົດຄວາມນີ້ສຳຫຼວດເຖິງສາເຫດທີ່ຄວາມລົ้มເຫຼວເຫຼົ່ານີ້ເກີດຂຶ້ນ ແລະ ວິທີທີ່ນັກພັດທະນາສາມາດນຳເອົາການແກ້ໄຂທີ່ແຂງແກ່ງມາໃຊ້ໂດຍການໃຊ້ເທັກໂນໂລຍີ API ທັນສະໄໝ.
ເປັນຫຍັງໄຟລ໌ API ຈຶ່ງມັກຈະເສຍຫາຍເມື່ອແປຈາກໄທເປັນຍີ່ປຸ່ນ
ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼັກໃນການແປ API ຈາກໄທເປັນຍີ່ປຸ່ນແມ່ນຢູ່ໃນຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສະຖາປັດຕະຍະກໍາພື້ນຖານຂອງຕົວອັກສອນ.
ພາສາໄທເປັນຕົວອັກສອນ abugida ບ່ອນທີ່ສະຫຼະສຽງ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍໂທນຖືກຈັດວາງຢູ່ເທິງ ຫຼື ຕ່ຳກວ່າພະຍັນຊະນະ, ຮຽກຮ້ອງພື້ນທີ່ແນວຕັ້ງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ເມື່ອ API ແປສິ່ງນີ້ເປັນພາສາຍີ່ປຸ່ນ, ເຊິ່ງໃຊ້ການປະສົມປະສານຂອງ Kanji ທີ່ໜາແໜ້ນ ແລະ Kana ຕາມພະຍາງ, ຄວາມຕ້ອງການທາງພື້ນທີ່ຈະປ່ຽນແປງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ຖ້າບໍ່ມີເຄື່ອງຈັກທີ່ຮູ້ກ່ຽວກັບການຈັດວາງ, ຂໍ້ຄວາມຜົນໄດ້ຮັບມັກຈະທັບຊ້ອນກັບຫົວຂໍ້, ທ້າຍເອກະສານ, ຫຼື ຄໍລຳທີ່ຢູ່ຕິດກັນ.
ອຸປະສັກທາງດ້ານວິຊາການອີກຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນການຂາດຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງຄຳສັບໃນພາສາໄທ.
API ການແປພື້ນຖານສ່ວນໃຫຍ່ລົ້ມເຫຼວໃນການກວດຫາຂອບເຂດຂອງຄຳສັບຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເຮັດໃຫ້ເກີດການແຕກແຖວທີ່ບໍ່ເໝາະສົມໃນຂໍ້ຄວາມພາສາຍີ່ປຸ່ນທີ່ເປັນເປົ້າໝາຍ.
ພາສາຍີ່ປຸ່ນຍັງມີກົດຂອງຕົນເອງສຳລັບການແຕກແຖວ, ເຊິ່ງເອີ້ນວ່າ Kinsoku Shori, ເຊິ່ງຕ້ອງໄດ້ປະຕິບັດຕາມຢ່າງເຄັ່ງຄັດເພື່ອຮັກສາຄວາມເປັນມືອາຊີບ.
ຖ້າເຫດຜົນການແປບໍ່ສົນໃຈກົດການພິມເຫຼົ່ານີ້, ເອກະສານສຸດທ້າຍຈະເບິ່ງຄືບໍ່ເປັນມືອາຊີບ ແລະ ອ່ານຍາກສຳລັບເຈົ້າຂອງພາສາ.
ຄວາມບໍ່ກົງກັນຂອງການເຂົ້າລະຫັດຍິ່ງເພີ່ມຄວາມສັບສົນໃຫ້ກັບຂະບວນການເຮັດໃຫ້ເອກະສານເປັນອັດຕະໂນມັດ.
ໃນຂະນະທີ່ UTF-8 ເປັນມາດຕະຖານ, ຫ້ອງສະໝຸດການສະແດງຜົນ PDF ແລະ Office ຕ່າງກັນ interprets ເຄື່ອງໝາຍເສີມຂອງໄທ ແລະ ຕົວອັກສອນຍີ່ປຸ່ນບໍ່ສອດຄ່ອງກັນ.
ນີ້ມັກຈະສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດຕົວອັກສອນ
Để lại bình luận